Zmarł były rektor i profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach

Data publikacji: 05.10.2020 18:23
Autor: Karol Żak / Kategoria: Wiadomości z regionu
Na zdjęciu ks. infułat prof. dr hab. Stanisław Czerwik

Na zdjęciu ks. infułat prof. dr hab. Stanisław Czerwik
Fot. Diecezja Kielecka

Nie żyje ks. infułat prof. dr hab. Stanisław Czerwik, były rektor i profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach. Zmarł 4 października w wieku 88. lat, w 64. roku kapłaństwa.

Ks. prof. Stanisław Czerwik urodził się 13 maja 1933 roku w parafii Trójcy Świętej w Jędrzejowie i tam został ochrzczony. Po ukończeniu liceum św. Stanisława Kostki wstąpił do seminarium w Kielcach. Święcenia prezbiteratu otrzymał 15 czerwca 1957 r. Rok później rozpoczął studia z teologii dogmatycznej i liturgiki w Rzymie, ukończone w 1963 r. W tym czasie był świadkiem ważnych i wielkich wydarzeń w historii Kościoła: pogrzebu Piusa XII, koronacji Jana XXIII, rozpoczęcia obrad Soboru Watykańskiego II i pogrzebu Jana XXIII.

Po powrocie do diecezji przez prawie pół wieku wykładał liturgikę w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. Był również wykładowcą w Instytucie Liturgicznym w Krakowie oraz w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecny UKSW), gdzie w 1981 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego teologii.

W 1982 roku został mianowany rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach i funkcję tę sprawował przez 12 lat. Zostawszy rektorem, zrezygnował z pracy na uczelni w Warszawie, poświęcając się kierowaniu seminarium oraz pracy wychowawczej i dydaktycznej.

Jest autorem ponad 200 artykułów naukowych i popularnonaukowych na temat liturgii. W 1999 roku uzyskał tytuł profesora nauk teologicznych. Pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w Kościele w Polsce i w Kościele powszechnym. Był m. in. członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Seminariów Duchownych, przewodniczącym Komisji Przygotowawczej ds. Liturgii Drugiego Polskiego Synodu Plenarnego, konsultorem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Położył wybitne zasługi jako wykładowca kilku pokoleń duchowieństwa i świeckich teologów, zwłaszcza liturgistów. Z jego nazwiskiem na zawsze pozostanie związane wprowadzanie II Soboru Watykańskiego w zakresie reformy liturgii w naszym kraju i w naszej diecezji. Jest tłumaczem większości posoborowych ksiąg liturgicznych, m. in. Mszału Rzymskiego, preces w Liturgii Godzin, Księgi Błogosławieństw i wielu innych.

Władze diecezjalne odznaczyły go godnością kanonika Kapituły Katedralnej Kieleckiej. Był prałatem Jego Świątobliwości, a w 2000 roku otrzymał od Jana Pawła II odznaczenie Protonotariusza Apostolskiego supra numerum (infułata).

W 2013 roku otrzymał godność doktora honoris causa Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Prawie do końca swych długich lat prowadził własną pracę naukową w swoim seminaryjnym mieszkaniu, które było jakby specjalną, niezwykłą katedrą. Siedząc przy biurku, pisał z benedyktyńskim pietyzmem, dokładnością i wytrwałością, tak że nikt po nim nie musiał ani nie ośmielał się czegokolwiek poprawiać. Dla bardzo wielu wykładowców i studentów liturgiki, może nawet dla wszystkich stał się wielkim autorytetem i niekwestionowanym punktem odniesienia.

We wrześniu 2019 roku, coraz bardziej schorowany, przeniósł się do Domu Księży Emerytów w Kielcach, mając nadzieję, że wróci jeszcze do swego mieszkania i do pracy.

Termin pogrzebu nie został jeszcze ustalony.

Reklama